نوروز سياوشان

                                                            

  

در آستانه‌ي چارشنبه‌سوري و نوروز و بهار، خوانش شعر “نوروز سياوشان” ‌را با صداي خودم پيشكش‌ مي‌كنم كه مي‌توانيد پيوند “بشنويد” را پي‌بگيريد و گوش كنيد، اگر بخواهيد و اگر هم خواستيد، مي‌توانيد آن‌را پياده كنيد.

اين شعر، پيش‌تر در شماره‌ي اسفندماه ۱۳۸۳در ماهنامه‌ي “نامه” به‌چاپ رسيده است و يك‌بار هم آن را در وب‌لاگ پيشين من خوانده‌ايد كه اگر بخواهيد، مي‌توانيد بازهم در همان‌جا بخوانيد؛ پيوند آن‌را هم در پايين نوشته‌ام.

تنها مي‌ماند بگويم اين‌كه اين شعر را پيشكش كرده بودم به پيشگاه “قاسم سعدي افشار”، بزرگ هنرمند سياه‌باز و نيز همه‌ي سياه‌بازها و حاجي فيروزها. به‌تازگي شنيده‌ام كه قاسم سعدي افشار، داغدار است در اندوه ازدست‌دادن همسرش. كار شايسته‌اي مي‌شود اگر كسي يا كساني از شماها كه در تهران هستيد، بتوانيد در اين نوروز به او سري بزنيد كه فرهنگ ما وام‌دار همين هنرمنداني است كه زود هم فراموش‌شان مي‌كنيم و آن‌ها مي‌مانند با ناداري و روزهاي سخت ازكارافتادگي و يك‌دنيا دل‌مردگي.

 

 

 

بخوانيد